Dost (v.3)

[Ayə 1]
Küçələrdə oynayanda biz, uşaq ikən
Səslərimiz qovuşardı iki bulaq kimi,
Kölgəm idin mənim, işığım idin sən mənim.
"Həmişəlik" nədir, "heç vaxt" nədir bilmədik,
Taleyin bizə nə yazdığını oxuyacaqdıq.

[Nəqərat]
Bir dostluq, bir məhəbbət, bir ayrılıq,
Ürəyimizdə açıb, solduran bir gül.
Ataların qərarı, taleyimiz oldu,
Sevgimiz deyil, borcumuz oldu bu ömür.

[Ayə 2]
Köhnə divara söykənib, xatirələr
Ay işığında bölüşərdik xəyalları,
Gözlərin danışardı danışılmazları.
Sevgimiz bir sirdi ulduzlara yazılan,
İki könül, bir yol, amma ayrı ayrı çağrılan.

[Nəqərat]
Bir dostluq, bir məhəbbət, bir ayrılıq,
Ürəyimizdə açıb, solduran bir gül.
Ataların qərarı, taleyimiz oldu,
Sevgimiz deyil, borcumuz oldu bu ömür.

[Ayə 3]
Söylə mənə, indi hardasan, ey can dostum?
Kimin gözlərində əks olunur indi ruhun?
Biz iki çayıq, dənizə qovuşmayacaq.
Bizim taleyimiz biz doğulmamış yazılıb,
Ataların sözü oldu qəlbimizdə dağılan.

Ah, ayrılıq...
Ah, ayrılıq... Sağalmaz yara qəlbimdə bu,
Yarım qalmış mahnımsan, yarıda qalmış nəğmə.
Yuxu olub yaşadığımız, gerçək olamaz,
Küləyin pıçıltısı olduq səssiz gecələrdə.

[Son nəqərat]
Bir dostluq... Bir məhəbbət... Bir ayrılıq...
Ataların qərarı, taleyimiz oldu...
Bir dəqiqə görüşmək, bir ömürlük xatirə,
Kimi sevdim, onunla qaldı dünyamın şəkli.

(Bitdi)