سرود دیکتاتور تیمکانوف (v.2)

[Start with vocals immediately, no instrumental intro]

[Куплет 1]
در شهری خیالی، طبل‌ها می‌زنند،
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، می‌رسد.
به رازوین و رادمیر فرمان می‌دهد،
که کجا بروند و چه بگویند و چه کنند.
با اهل خانه بحث می‌کند با صدای بلند،
و مادرش را در خشم با حرفی می‌رنجاند.
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور باز هم،
دوست دارد فرمان دهد، هر دم و هر دم.

[Припев]
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
نامش در بازار قدیمی می‌پیچد با شور.
تیمکانوف کمیل، بر تخت دیکتاتوری،
رازوین و رادمیر می‌شنوند این فرمان را.
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
بلندتر از دف می‌خوانَد این گروهِ شوخ‌خوان.

[Куплет 2]
یک صدا می‌خوانَد با نوای غمگین نی،
از دیکتاتور کمیل، تندتر و خشمگین‌تر.
به رازوین گفت: «آن‌جا نرو، همین‌جا بمان!»
به رادمیر فریاد زد: «دنبال من بیا!»
اما برادرها می‌گویند: «چرا این فرمان؟»
و باز دیکتاتور داستان خود را آغاز می‌کند.
با مادرش بحث می‌کند و دوباره خشمگین می‌شود،
و نام کمیل را نمی‌توان فراموش کرد.

[Припев]
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
نامش در بازار قدیمی می‌پیچد با شور.
تیمکانوف کمیل، بر تخت دیکتاتوری،
رازوین و رادمیر می‌شنوند این فرمان را.
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
بلندتر از دف می‌خوانَد این گروهِ شوخ‌خوان.

[Куплет 3]
تنبک می‌نوازد و سنتور به صدا درمی‌آید،
دیکتاتور کمیل بر داستان ایستاده است.
رازوین مخالف است، رادمیر هم ساکت نمی‌ماند،
اما کمیلِ فرمانده دوباره همه را عجله می‌دهد.
با مادرش بحث می‌کند و صدایش را بلند می‌کند،
انگار تمام خانه تخت شخصی اوست.
اما این فقط قصه‌ای از جهانی خیالی است،
جایی که دیکتاتور کمیل هنوز فرمان می‌راند.

[Бридж]
نی بالا می‌رود و موج آرام می‌شود،
گروه تکرار می‌کند: «دیکتاتور با توست.»
تیمکانوف کمیل، نامش طنین‌انداز می‌شود،
در این ترانهٔ خیالی، دیکتاتور فرمان می‌راند.

[Припев]
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
نامش در بازار قدیمی می‌پیچد با شور.
تیمکانوف کمیل، بر تخت دیکتاتوری،
رازوین و رادمیر می‌شنوند این فرمان را.
تیمکانوف کمیل، دیکتاتور، دیکتاتور،
بلندتر از دف می‌خوانَد این گروهِ شوخ‌خوان.

[Аутро]